Ik ben zwanger

Saonah

Jan 1, 2018

Als je lichaam je keer op keer teleurstelt met een overvloed aan tranen door een negatieve test, dan geloof je op een gegeven moment niet meer dat het ooit gaat lukken. Kan mijn lichaam dit wel? Is dit op mijn pad gelegd? 

 

En toen toch, die ene ochtend, kwam mijn diepste wens in vervulling. Na al die tijd, was ik zwanger. 

omg

Het was dinsdagochtend 6 juli 2021. We waren net klaar met de ochtendmeditatie voor ons online programma. Ik was 2-3 dagen overtijd, maar omdat ik het vorige maand ook was, en toch ongesteld was geworden, verwachtte ik niks.

Helemaal niks.

Al anderhalf jaar.

Zwanger worden had ik uit mijn denkbare systeem geschakeld. Het was voor mijn brein geen optie meer, omdat het tot dusver keer op keer op keer voor mijn lichaam geen optie leek. Al 18 maanden huilde ik. Je hoort dan over die stellen die voelen, JA, nu moeten we het doen en dan na de eerste de beste keer zwanger zijn. Bij ons was het wat rauwer. Keer op keer teleurstelling, verdriet, ongeloof en dis vertrouwen in mijn lichaam ,wat was er mis? 


Maargoed, terug naar die ochtend. Iets in me was toch nieuwsgierig. Ik was die ochtend al eerder wakker, had de chalet gezellig gemaakt met kaarsjes en ik was blij. Ik was zo blij de afgelopen dagen. Ik wist zelf niet waarom. Edu was al terug naar bed gegaan, we waren allebei klaar wakker die nacht. 


Ik had inmiddels al geschreven, gelezen, opgeruimd, gemediteerd. En in een moment van verveling dacht ik, fuck it:

Ik pak gewoon een test en ik zie wel.

Geen verwachtingen. 


Ik deed de test.  Ik had hem plat neergelegd op de wasbak. En terwijl ik niet wilde kijken maar met de test naar mijn telefoon wilde lopen, viel mijn oog al op de streepjes. Streep-jes. Twee. Meer dan ik het afgelopen anderhalf jaar had gezien. TWEE FUCKING STREEPJES. Holy fuck, ik was gewoon zwanger. Ik barstte meteen in tranen uit en kreeg een halve hyperventilatie aanval. Ik liep naar mijn telefoon toe om toch deze shock nog te filmen. Ik was letterlijk in shock. 


Ik video belde daarna direct mijn zusje (zie foto). Ik wilde Edu nog niet wakker maken dus ik liep in mijn pyjama, badjas en met sokken in slippers naar de parkeerplek op het park. Eenmaal opgenomen wist ze het meteen. Het beeld was super blokkerig dus we konden elkaar bijna niet zien. Maar ze wist genoeg. Ik kon bijna niks uitkramen behalve, oh my god. Oh my god, oh my god. Ze was super super super blij voor me en was bijna te laat hierdoor om haar eigen kindjes naar schooltje te brengen. 


Ondertussen passeerde een man mij op het terrein. Die me helemaal verwilderd en in shock in mijn mooie outfit zag staan met een zwangerschapstest in mijn hand. Ik ben benieuwd wat er door zijn hoofd ging haha!

 

Written by:

Saonah

Owner

Jan 1, 2018

Lieve Edu, jij wordt papa

wauw

Eenmaal terug naar binnen probeerde ik z.s.m iets te verzinnen om het Edu te vertellen als ie wakker was. Ik had besloten om het met werk te combineren. We starten de dag altijd met een dagplanning waarin bovenaan de datum van de dag staat en daaronder de werktaken van die dag. In plaats van dinsdag 6 juli had ik er neergezet: een bijzondere dag. 


Nu was het wachten. En oh my lord, wat was het lang wachten. Normaal gesproken is ie 5 uur wakker en starten we met onze dag maar nu was het 9 uur en lag ie nog steeds te meuren. Ik besloot maar om mezelf op te knappen, maakte nog een smoothie en deed mijn make up en ging achter mijn laptop zitten en wachten. 


Rond 10 uur zaten we allebei achter onze laptop. Ik vroeg,’ zullen we even de dagplanning doornemen’ ? Hij deed eerst natuurlijk 100 andere taken haha. Ik ging helemaal dood van binnen (nouja niet letterlijk gelukkig). En toen ie het las vroeg ie: ‘ Waarom is het een bijzondere dag?’ . Wat denk je? ‘ Heb je een test gedaan?’ Ik knikte en pakte de test en liet het hem zien. Hoe zijn reactie was zie je in een video die binnenkort op Youtube komt. 


We waren 3 dagen van slag. Direct werden we overweldigd met alles wat er op ons af kwam. Ons bali plan was van de baan en het was nu tijd om echt te settelen en dus een huisje te vinden. Financieel gaat het momenteel ook heel moeilijk dus dat was ook een punt van stress. Alles moet opnieuw uitgedacht worden. 


Nu ik dit schrijf is het zaterdag 10 juli 2021. De afgelopen dagen waren een mengelmoes aan emoties. Want waar ik soms symptomen voelde kon ik me zorgen maken en waar ik niks voelde maakte ik me ook zorgen. De afspraak bij de verloskundige is pas over een maand. Dat betekent dat ik nog 4 weken in onzekerheid zit. Op internet lees je overal dat het mis kan gaan en dat het vaak gebeurt en tegelijkertijd wordt er gezegd dat je vooral niet gestrest en angstig moet zijn. Wat een paradox. Ik kreeg angst om angst te voelen die tegelijkertijd ontzettend normaal was. 


Het voelt alsof iemand me het mooiste en grootste cadeau ooit heeft gegeven en ik nu zo bang ben dat het van me af wordt gepakt. Ik heb in deze paar dagen al zoveel geleerd. Hoe men in zwangerschappen omgaat met gevoelens en hoe paradoxaal dat werkt. Dat ik daar iets mee wil doen. Ik heb zoveel rust gepakt waarin ik normaal gesproken door zou gaan. Ik geef taken uit handen. Ik heb affirmaties geschreven zoals: Mijn lichaam is perfect in staat om het kindje te dragen. Ik heb de volste vertrouwen. 


Op donderdag deed ik een clearblue digital test. Daarop stond 3+. Wat betekent dat ik volgens de huisarts berekening langer dan 5 weken zwanger ben. 


Tot zover mijn eerste update. Vandaag vertellen we het aan pap en mam. Ook deze kun je zien in de video.